Nieuwe hobby

 Lieve leukerds en leuke lieverds

Nu heel Nederland al massaal ander plezier ontwikkeld heeft en alles wat ermee te maken heeft in de afprijs wordt gedumpt, heb ik het ontdekt.

Diamond painting. Het is bijna ministek.

Ik word er rustig van. Het is een klein zoekplaatje welk steentje er nog op een plekje moet. Ik vind het leuk.

Waarom dit het vermelden waard is? Het is een stapje in mijn heling. Het is een hobby waar je niks aan hebt.

Al mijn hobby’s zij ln nuttig. Breien, haken, schrijven, koken. Zelfs D en D heeft een belangrijk sociaal aspect.

En dit is een nutteloze hobby die nergens toe leidt. Ik ben gewoon, als ik ermee bezig ben. Nu eens NIET een ding om mezelf nuttig te maken en het dus waard zijn om lief te vinden.

Nu alleen nog een plaatje vinden dat iets minder zoetsappig is. Zit nu een paar bloemetjes met vlinders te plakken 

Ik heb al kaarten met draakprint in de bestelling

Geheel de Uwe,

Mystic M

Zelftwijfel en de vraag of dit wel is wat ik moet doen

Lieve leukerds en leuke lieverds,

Op school hamert men erop dat ik me op herstel moet richten. Stage  en scriptie komen wel.

Nu loop ik sowieso uit, dus dat kan. Maar ik wil de plek voor stage graag in kannen en kruiken hebben. En dat heeft steeds meer voeten in de aarde. Leuk vind ik het in ieder geval niet meer.

Ik heb besloten dat ik het jaar afmaak. Dat ik alle vakken wil doen. Ik ben de koningin van het halen van 7.5. Bijna alle vakken eindigen met het tentamen in een 7.5. En dat zijn toch mooie cijfers. Ik blijk de stof goed onder de knie te hebben en toe te kunnen passen. Sec gezien ben ik dus geschikt. Maar de nornen gooien nog steeds wat roet in het eten.

Ik weet even niet meer wat de Goden willen. Ik was en ben er echt van overtuigt dat ik dit zou kunnen doen. En wil het ook heel graag. Gewoon je geld verdienen, mensen zich beter in hun vel laten voelen (en dus ook weer de wereld een beetje mooier laten maken) en de Goden en het Goddelijke eren in wat je doet tegelijkertijd. Wat wil je nu nog meer? het is veel meer dan alleen inkomen genereren. Het is een steen bijdragen in het verbeteren van het leven van meerdere mensen en hun omgeving. Daar vereer ik automatisch alle Goden en elke ideologie mee.

Mooier kan toch niet? Om daar aan mee te mogen werken. Ik wil nog steeds niet liever.

Maar of het me ook gegeven is... Ik weet het niet meer. De twijfel heerst. En ik weet ook niet of ik überhaupt wel een goed gelovige ben. Iedereen moet een keer in een crisis zitten aangaande zijn/haar geloof. Iedereen moet een tijd in twijfel verkeren. Daar word je een waar gelovige van. Daar wordt een fundament gelegd waar je in verankerd.

Maar ik lijk de afgelopen drie jaar met kleine stukjes van respijt in één grote crisis te zitten. En dan niet om  of dit nu mijn weg is. Nee, dat weet ik wel. Ik heb er bewust voor gekozen om het zo vorm te geven. Dat past het beste bij mij, is onderdeel van mijn bestaan.

Ik twijfel eerder of ik wel goed genoeg ben. Of mijn verering der Goden wel puur genoeg is, wel belangeloos genoeg. Maak ik het niet mooier dan het is? Kom ik wel helemaal de regels na? Voldoe ik wel aan de wensen? Of neem ik het allemaal te licht op en maak ik me te makkelijk af van mijn plichten?

En is het wel de bedoeling dat ik dit ga doen? Of was het enkel de bedoeling dat ik het vak onder de aandacht zou brengen in een bepaalde omgeving? Is het daarmee klaar?

Ik weet het niet meer.

Geheel de Uwe,

Mystic M