Lieve leukerds en leuke lieverds,
Het leven zou moeten stromen.
Om mij heen hoor ik mensen die in een stroomversnelling zitten. Alles lijkt vanzelf te gaan, al moeten ze wel werken. Maar alles komt vanzelf op hun pad. Zeggen ze.
Geen idee waar mijn stroom is. Geen idee waar ik heen moet.
Er was een tijd dat ik dacht te weten wat ik moest doen. De overtuiging dat alles vanzelf goed zou komen. Ook toen ik nog niet wist wat ik wilde, nog geen idee had wat mijn doel had kunnen zijn, leefde ik in de overtuiging dat het vanzelf zou komen. Er is een plek waar ik hoor.
En nu....
Geen idee meer. Ik heb gevochten. Geknokt om een plekje te maken waar mijn vorm in past. Begrijpend dat de wereld niet standaard is ingesteld op mensen zoals ik. Dus de plek die vormen we maar.
Maar nee. De vorm duwt terug. De wereld vormt en sluit zich bij elke weg die ik probeer in te slaan. Mijn meerwaarde? Ik heb daadwerkelijk geen idee meer. Niets dat ik veranderd heb waar de wereld wat aan heeft. Niets dat ik in gang heb gezet waar de mensheid beter van wordt.
Mijn motto 'Laat de wereld beter achter dan hoe je haar gevonden hebt' is loos. Ik laat haar niet beter achter. Ik doe de taak die voor me ligt. En ga nutteloos te onder.
Geheel de Uwe,
Mystic M
Geen opmerkingen:
Een reactie posten